i fucking rock header avoja wilde ondernemer kayleigh smith gratis challenge tiendaagse zelf liefde self love empowerment wild woman

“Nou, dat valt best mee hoor, hoe fantastisch ik ben. Ik heb best veel puisten. En ik weet helemaal niet wat ik wil in het leven.”

“Zo megacool voel ik me anders niet. Vanochtend nog struikelde ik over een stoeptegel die uitstak. Zo hup boem op de grond. In de Hoofdstraat. Iedereen keek en ik schaamde me kapot.”

“Okee maar ik heb wel echt van die hangarmen. En een puddingbuik. En vlashaar. En cellulitusbillen. En een saai hoofd. De rést is wel leuk ja!”

“Ja… maar ik heb vandaag toch Jeroen van de supportafdeling voor laten gaan in de rij bij het lunchbuffet. Alweer.”

“Ja… maar ik vind dat ik toch nog die coachopleiding moet doen voordat ik écht kan beginnen als zelfstandige. Die vier opleidingen die ik nu heb afgerond, dat was gewoon een opstapje.”

“Ja… en vrienden zeggen ook wel dat ik mooi zing. Maar nog erg trillerig op de hoge noten. Dus ik ga nog geen Youtube kanaal starten, ook al vind ik het echt supervet om te zien hoe anderen dat doen! Ooit kan ik dat ook. Nu nog niet. Of nouja, onder de douche lukt het me wel. Maar ik ben niet goed genoeg om het aan anderen te laten horen.”

“Ik ben helemaal niet fantastisch. Wat heb ik nou helemaal waargemaakt in m’n leven? Ik wil zo graag iets ánders. Er moet toch meer zijn dan dit? Ik ben toch meer dan dit? Maar ik weet niet hoe…”

“Hallo. Hoe arrogant ben je dan, als je jezelf zo supermegacool vindt. Zo verwaand ben ik niet hoor! Doe maar liever een tandje minder, wie weet wat ze anders van je denken.”

caret-down caret-up caret-left caret-right
beloof 2018 kayleigh smith wilde ondernemer avoja barefoot ondernemen hart ziel liefde werk zelfstandig

Join the party, gorgeous!

 

Wie ben ik dan?

Hiya! Mijn naam is Kayleigh, en al sinds ik me kan herinneren ben ik een beetje een weirdo. De mensen die me goed kennen schieten snuivend in de lach vanwege het ‘beetje’ in die zin. Yeah, I’m all kinds of weird.

Jarenlang heb ik me daartegen geprobeerd te verzetten, en met alles wat ik maar in me had, geprobeerd me aan te passen. That did not work, kan ik je vertellen. Misschien was ik er niet zo goed in, geen idee. Ik was nog steeds the odd one out.

TOTDAT ik op een bepaald punt dacht: fuck it. Dan maar niet. I’m doing it my way.

Ik ontmoette een heel stel andere weirdo’s, die dezelfde ervaring hadden als ik. Allemaal op hun eigen manier. Vijftien jaar later zijn we nog steeds goede vrienden. Wat ik nog het meeste van hen geleerd heb, wat ik blijf leren, elke dag: embrace your weird. Vier je eigenheid. Zeg ‘dank je’ als je raar genoemd wordt, en omarm het. Want het is jouw unieke gift aan de wereld, om helemaal gewoon bijzonder jezelf te zijn.

En echt niet dat ik elke dag superblij ben met mezelf. Vaak genoeg kijk ik in de spiegel en denk ik ‘meh’. Schaam ik me kapot als ik terugdenk aan die stomme opmerking tien jaar geleden. Voel ik me doodonzeker als ik een nieuw programma lanceer.

And all of that is okay.

Want de onderlaag is: ik ben blij met mezelf. Net als een spier moet je ‘t blijven oefenen, dus een stevige reminder is af en toe best fijn. Die deel ik graag met je in deze I Fucking ROCK! Tiendaagse. Zodat jij ook nooit meer vergeet dat je fucking amazing bent. <3